Houffamarathon - Houffalize 24 augustus 2008

In de vroege ochtend van zondag 24 augustus vertrokken we vanuit Casteren richting Houffalize. Banane bikers Deef, Stefan en Nielz hadden vandaag de wekker gezet om af te reizen naar de Ardennen, om daar de Houffamarathon te rijden op onze mtb.

Met twee veertjes achterop en een veer achterin de auto komen we mooi op tijd aan in Houffalize, om nog een goede parkeerplaats in het centrum van het dorp te kunnen bemachtigen. Nadat nog even afscheid genomen word van een paar bruine bananen in de daarvoor gereedstaande dixies, maken we ons gereed voor de start.

Als de 125 km en 100 km deelnemers zijn weggeschoten, stellen we ons strategisch op in het startvak. Na het klinken van het startschot voor de 75 km mountainbike tocht is het ‘go-with-the-flow’ en rijden we op een geasfalteerde beklimming Houffalize uit. Deef is dan natuurlijk al gevlogen, de andere twee bikers konden hem enkel nog uitzwaaien in de verte.

De eerste 10 km loopt over een glibberige grasondergrond naar de splitsing van het parcours. Aangezien de lange-afstandsrijders hier rechtdoor zijn gereden is de ondergrond op het 75 km parcours nu een stuk minder kapot gereden. Toch blijft het nog steeds blubberig en nat en vliegt de modder om je oren.

Als een plas ineens een beek blijkt, en je er tot je knieën doorheen rijd, ben je behoorlijk nat. Maar ach, een beetje water is ondertussen al niet erg meer. Het zou trouwens ook zeker niet de laatste beek zijn waar we doorheen gaan. Het is erg nat en op verschillende plaatsen is het parcours veranderd in een modderig bergbeekje.

Tot aan de tweede stop blijft het redelijk goed te doen op een redelijk glooiend parcours, waar op enkele uitzondering daar gelaten nog geen echt noemenswaardige klimmen te zien waren. Het hoogte profiel op de website van de Houffamarathon had ons echter vooraf al verteld dat het zware werk pas vanaf de tweede stop zou beginnen. En dat was dus ook echt zo, de klimmen werden zwaarder en tijd voor recuperatie schaarser.

Verschillende stukken van het parcours kende we nog van ons mountainbike weekendje in Houffalize van vorig jaar. Zo ook de misschien wel meest gemene klim van de dag, net na het oversteken van een beekje, waar je kan kiezen tussen door het water of over een bruggetje. Toch maar even de granny erop leggen voordat we omhoog rijden. Als je denkt dat je er bent, draai je de bocht om en mag je toch gewoon nog op de pedalen blijven staan.

Na 50 km gereden te hebben beginnen de benen zwaar te worden; klimmen, klimmen, linke afdaling en maar weer klimmen. Het lijkt wel of we meer meters klimmen dan dalen, maar het kan ook gewoon zo zijn dat de klimmen gemener worden en daarom beter in het geheugen gegrift blijven. De vermoeidheid maakt ook het dalen gevaarlijker, omdat het concentratie vermogen terug loopt en de fiets niet altijd meer het pad volgt welke je wil volgen.

Bij de derde stop gaan we even op het gemak in het gras liggen. De keuze was overigens reuze bij de stops. Van liefelijk opgerolde pannenkoeken tot lekkere abrikozen cakejes en fruithapjes, alles perfect geregeld. Ook bestudering van het deelnemersveld en de geweldige omgeving doet ons goed en geeft ons weer wat energie om de tocht te hervatten.

We hebben 75 km op de teller, als we Houffalize over het asfalt binnen rijden en in de verte de speaker al horen. Ik zeg nog tegen Stefan: ‘ik denk dat we er zijn’, als we ineens rechtsaf terug de bossen in gestuurd worden voor een onaangenaam toetje, een stukje over het wereldbeker parcours. Vooral de afdalingen in dit stuk van het parcours zijn voor goedbedoelende amateurs te link, en ik hoorde mensen die stonden te kijken zeggen dat ze er al veel naar beneden hadden zien vallen. Geen wonder dat die ambulances hier af en aan rijden. Niet leuk, zo net 500 meter voor de streep.

Uiteindelijk na 78 km op de teller komen Stefan en Nielz over de streep met een eindtijd van respectievelijk 6:44 uur en 6:47 uur. Deef heeft tegen die tijd zijn fiets al kunnen ‘vinger-poetsen’, aangezien hij al na 5:27 uur binnen was. Was ook nodig, want die afspuitplaatsen waren 10x nix. Dus Stefan en Nielz maar met de smerige modder bike naar huis. Als we weer terug rijden naar de kempen, moe maar voldaan, trekken we de conclusie dat het weer een geweldige happening was.

Nielz

www.houffamarathon.be